<$BlogRSDURL$>

sunnudagur, mars 28, 2004

Bella et le chien de boulangerie. 

Kæri lesandi, ég hef ákveðið að gera kvikmynd. Hún mun vera frönsk og um hund í bakarí-i svo er aðalkona sem heitir Bella. Að sjálfsögðu fellst í þessu að hundurinn skilur fólk og að það sé engin tónlist í myndinni nema gyðingatónlist sem er mjög listræn og innihaldsrík.

Við erum stödd í bakaríinu og Bella kemur inn.

Léon (bakarinn): Bon sure, madam.
Bella: Bon sure, mu sure. Ég ætla að fá eitt niðurskorið brauð og pot af mjólk.
Léon (bakarinn): Já, viltu ekkert á brauðið?
Bella: Nei takk, ég er að fara í yndisgöngi í garðinum hér neðar í götunni.
Léon (bakarinn): Ég skil.
* Léon (bakarinn) vefur brauðið í pappír og réttir henni
Hundurinn hugsar: Ef bara Léon vissi að Bella er að fara að láta viðhaldið sitt, Lucas, fá brauðið og mjólkina og hefur notað yndisgöngu sína sem afsökun frá vonda unnutsa hennar, Nicodéme, sem er einnig að halda við ræstikonuna þeirra, Maximilienne, sem er dóttir Léon og Dominique fyrrum eiginkonu hans en hann er nú giftur Cunégonde sem var kennari Bellu og fyrrum kona Lucas.

Eins og þið sjáið strax að hundurinn veit margt því hann heyrir og sér það sem fólkið gerir. Bella ætlar að flýja með manninum sem hún elskar en er seld í þrældóm af Nicodéme og flyst hann til ítalíu með Maximilienne. Nú Dominique hjálpar Bellu, út af gömlum vinskap, að flýja frá Rússlandi þar sem hún býr núna með nýjum eigin manni, Jósef. Bella kemst til Póllands þar sem Lucas tekur á móti henni og fara þau aftur til Frakklands þar sem hún flytur inn til hans. Nicodéme kemur svo aftur til frakklands til að klára að ganga frá buissness varðandi kókaín. Nicodéme og Bella mætast svo aftur í Bakaríinu, Bella er svo breytt að Nicodéme þekkir hana ekki aftur Bella þykist ekki þekkja hann og verslar Nicodéme og fer. Bella kaupir síðan sitt og beygir sig til að klappa hundinum eins og hún gerir alltaf, hundurinn tekur þá afstað og hún eltir, eltir hún hundinn að kókein byrgðum Nicodéme þegar hún er búinn að skoða þær kemur hann og þau horfast í auga, Nicodéme þekkir hana. Nicodéme yfirbugara hana og heldur henni en hundurinn ræðst á hann og bjargar honum og Bella hringir á lögregluna.

Hana nú! Ég sé fram á það að ég sigri heiminn. Vinn kannski Cann verðlaunin.

Hver er svo uppáhalds persónan þín í bíómyndinni minni?

plata dagsins: Air - Moon Safari

|

föstudagur, mars 26, 2004

Dóp 

Ég kjamsa á lyfjum og er hálf dópaður.
Ég á samt kók, kókið hressir, bætir, kætir.

|

fimmtudagur, mars 25, 2004

Auga fyrir auga, tönn fyrir tönn. 

Jæja, það var verið að skera góminn minn í dag og taka úr mér jaxl. Það þýðir að einhver skuldar mér tönn. Rétt næ að smella inn einu blogi fyrir miðnætti. Ég er á einhverjum ruglingslyfjum, mér skilst að ég sé kærulaus núna. mosi er ekki gras þó geitur borði hann.

Klapp er mjög merkilegt fyrirbæri, sérstaklega í leikhúsum. Við meningarfólk höfum farið í leikhús oft og mörgum sinnum og vitum því að eftir leiksýningar er klappað mikið. Sérstaklega er klappað mikið í leikhúsum því, jú kæri lesandi, eins og þú og ég vitum eru leikarar athyglissjúkir og koma aftur fram á sviðið aftur og aftur og aftur þar til áætlanir mans um að fara snemma í rúmið eru löngu farnar út um þúfur og öll heilbrigð skynsemi varðandi kurteisi við listamenn glötuð. En aftur að efninu. Eftir leiksýninguna klappa allir í kapp við hvorn annan og drynur yfir salnum, enda gæða verk sem var á sviðinu. Eftir að þetta klapp hefur notið sig í hóflegan tíma og allir ættu að fara sáttir heim byrjar fólk að klappa í takt. Þarna byrjar mér að leiðst þó ég viti að minnst sé korter til tuttugu mínútur eftir af klappi. Í stað þess að láta mér leiðast hef ég uppgötvað hin skemmtilega hlut að klappa "á offbeatinu" eins og pró maður (magnús trommari í palindrome) kallar það. Þetta lýsir sér í því að klappa á móti öllum hinum, með þessu getur maður búið til alskyns skemmtilega takta og stytt sér stundirnar meðan einhver sirkús uppklæddra kjánaprika hneigir sig í gríð og erg á sviðinu.

Ég vil samt segja að leikhús sem slíkt er sem besta skemmtun og leikarar hið ágætasta fólk. En segðu mér kæri lesandi. Nefndu mér hljómsveit.

plata dagsins: Smashing Pumpkins - Adore

|

miðvikudagur, mars 24, 2004

Dagbókin Mín 

Góðan dag dagbók. Já dagbók því ég skrifa hér á hverjum degi, samt almennings dagbók. Ótrúlega sniðugt. (skellir á 3G's)

Ég var í smáralindinni áðan að versla mér miða á Pixies tónleika og heyrði þar tvær ungar telpur á tali. Nú, hvað þótti mér svo merkilegt við það? Þú kæri lesandi hefur eflaust tekið eftir því að þú ert með tvö augu. Og kannski tekið eftir því að þú ert með tvær hendur líka og tvær fætur og tvær nasir og tvö eyru en aðeins einn munn. Hinn nútíma maður er að staðaldri bara með einn munn. Þessar stúlkur héldu að þær væru með þrjá. Ég bið þig því í dag ... kæri lesandi ... að hlusta, horfa, labba, nudda og þefa helmingi meira en þú talar, fyrir hvert orð sem þú segir gerirðu tvennt af hinu, tvö skref, tvö þef, tvö nudd, tvö horf og tvö hlust. Sjáum hvernig þér gengur að komast gegnum daginn. Láttu mig vita.

Jæja, best að steikja sér hamborgara, seinasti söludagur í dag.

Nefndu mér dýr.

plata dagsins: Pixies - Doolittle



|

þriðjudagur, mars 23, 2004

Katrín.is 

Jæja, dagur að kveldi kominn. Fá mér flatköku með ost og smjöri....

Kominn aftur og þú kæri lesandi varðst ekki var við neitt. Æðislegt hvernig maður getur farið frá og komið að bloginu sínu aftur. Einnig get ég breytt (og bætt) þetta blog eftir á. Ótrúlegt hvað er hægt með þessu frjálslynda kerfi. Blog er svo yndislegt, það gefur nýtt líf í heiminn. Þó taumurinn sé laus með þessu ástkæra kerfi er meira en að segja það að bloga. Ég komst að því áðan að blogið mitt verður aldrei vinnsælt. Ég skoðaði nefnilega katrin.is sem er vinsælasta blogg landsins (að mér skilst). Þar var talað tungu hinna svörtu um alskyns hátterni í breiðholtinu, þar sem ég er ekki mikill "hommie" og ekki breiðhiltingur þá verður blogið mitt aldrei vinsælt. Svona er hinn ógnvænlegi heimur. Ég græt mörgum tárum yfir mínu óvinsæla blogi.

En aftur að þér kæri lesandi. Segðu mér eitt. Hvað er handan heimsins?

plata dagsins: Sneaker Pimps - Becoming X

|

mánudagur, mars 22, 2004

mr. Picassohead 

Ég fann þessa rosalegu síðu á netinu um daginn mr.picassohead.com. Eins og þið vitið öll er alltaf verið að auglýsa: "vertu ríkur á 5 mín með netinu" eða "grennstu um 100kg á klukkustund með netinu" eða "stækkaðu á þér liminn um 20cm á sekúntu" en þó þessi gylliboð komi í hundraðatali inn um pósthólfið hjá manni hendir maður því jafn óðum. En eftir að hafa orðið listmaður á 10 mínútum með mr. Picassohead og náð að gera listaverk sambærileg frægum listamönnum svo sem Picasso held ég að netið géti breytt heiminum. Hver veit nema ég géti lést um 100kg á klukkustund!

Jæja, þá er bloggið mitt komið af stað og ég veit að þú kæri lesandi hefur setið gífurlega spenntur. Einnig veit ég kæri lesandi að þú gætir orðið listamður á 15 mínútum með mr. Picassohead. Annar hlekkur sem mig langar að benda á er iSketch.net. Þetta er staður þar sem listmenn heimsinis, þekktir og óþekktir, geta safnast saman og teiknað myndir. Það skemmtilega við þennan leik er að, eins og allir vita, teikna listamenn hræðilega illa og óskýrt (enda listamenn). Því eiga hinir listamennirnir sem eru að giska á hvað myndin er af í stökustu vandræðum með að sjá hvað er á myndinni. Hugsiði ykkur ef þessi skemmtilegi leikur hefði verið til hér í gamladaga fyrir tíma internetsins og Dalí hefði ekkert séð nema líkamsparta á gólfi þegar Picasso var að tjá ástina og Picasso hefði ekki áttað sig á því að Dalí væri að tjá loftlagsbreytingar þegar hann teiknaði lekandi klukku. iSketch er allaveganna framtíð allra betri listamanna.

Veðrið er það sem flest fólk mundi kalla gott. Sól og blíða. Merkilegt hvað allir íslendingar hafa þörf fyrir að tala um veðrið, það er eins og við höfum ekkert betra að tala um.

Þetta var matti sem hinn dæmigerði íslendingur.

Það sem mér finnst merkilegt er hvernig allir íslendingar geta talaðu um að allir íslendingar tali um veðrið ef að tala um veðrið er glatað umræðu efni hversu illa er þá fyrir okkur komið þegar við tölum um að tala um hversu SLÆMT er að tala um veðrið.

og hér sit ég að tala um að tala um að tala um veðrið.

Plata dagsins: My Bloody Valentine - Loveless



|

fimmtudagur, mars 04, 2004

Jæja, fjórði mars, ég byrja ekki strax að blogga.

... vantar kók.

|

This page is powered by Blogger. Isn't yours? Weblog Commenting and Trackback by HaloScan.com